نیستی و هر روز، تکرار احمقانهی روزهای پیش است. فاصله مثل یک دره میان ما دهان باز میکند و کش میآید، گیرم که هیچکداممان «فروردین» پای نامههای من و «اپریل» پای نامههای تو را به رویمان نیاوریم…
نیستی و هر روز، تکرار احمقانهی روزهای پیش است. فاصله مثل یک دره میان ما دهان باز میکند و کش میآید، گیرم که هیچکداممان «فروردین» پای نامههای من و «اپریل» پای نامههای تو را به رویمان نیاوریم…
Let’s do something crazy
Something absolutely wrong
While we’re waiting
For the miracle to come
خواندیم و مشعوف گشتیم … همین …
گولبولت
Nothing left to do
when you know that you’ve been taken.
ولی هر دیداری که تازه بشه، این اپریل و فروردین ها فراموش میشه. فقط کافیه ازم نگاهت کنه.
در مورد من اکه این تا حالا صدق کرده.
قصه ي اين جغرافياي متفاوت و فروردين و آپريل هاي كشدار هم سر ميرسد يكي از همين روزها…قصه ي دره هاي لعنتي كم آوردن يك حجم سيال در آغوشهاي دلتنگي….بوسه هاي جا مانده روي كاغذ…مانيتور هاي پر از لك انگشتهاي لرزان…بغضهاي فرو خورده و سكوتهاي نكرده و پر حرفي هاي گيج پاي تلفن
قصه يما هم به سر ميرسد يكي از همين روزها…جولاي نارنجي مان هم ميرسد آخرش بانو
يك نفر دارد منفجر مي شود. تا كنون هيچ فرد يا گروهي مسئوليت آن را به عهده نگرفته است. نمي دونم. آخرش همه مون قراره آلزايمر بگيريم. خوبي؟ من سال به سال كامنت نمي ذارم از تنبلي ولي ميام اين جا ها. تا بعد
حالا يعني اين خالي اغوش و لبهاي تنها بايد الهامو از ما هم دريغ كنه آيا؟
انتظار همیشه کش میاد!
HTML-Tags:
<a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>