Snapshot

To look Life in The Face

Don’t think twice, it’s all right

آدم‌ها خیال می‌کنند دوام نمی‌آورند، جان سالم به در نمی‌برند، نه این بار، نه از این یکی. اما دوام می‌آوریم، همه، هر بار. دوام آوردن کار سختی نیست. فقط باید یاد بگیری که از دلخوشی‌ها و سرخوشی‌های کوچکت، آب‌نبات‌های ترش و شیرین بسازی و تمام روز مزه‌مزه‌شان کنی. باید یاد بگیری با سنگ‌فرش پیاده‌روی ولی‌عصر بازی کنی. باید یاد بگیری برای بچه‌های توی خیابان شکلک در بیاوری. باید بلد باشی ريتم قدم‌ زدنت را با آهنگی که می‌شنوی یکی کنی. باید یاد بگیری آواز بخوانی، آوازهای کوچولوی چرند خودت: فیل اومد آب بخوره/ افتاد و یک بز خفه شد/ ولوله شد/ همهمه شد/ زنجیر بزها پاره شد/ یه بزه افتاد تو آتیش/ صاحب بز بیچاره شد… باید یاد بگیری آواز بخوانی، توی قلبت، نرم، سبک، تمام روز، تمام شب. باید یاد بگیری موقع تماشای فوتبال داد بزنی، جوری که انگار این مهم‌ترین اتفاق هستی است. باید قرمز گوجه‌فرنگی و سبز فلفل دلمه‌ای و زرد لیمو را دوست داشته باشی. باید یاد بگیری بوی جوزهندی را از زنجبیل تشخیص بدهی، بوی گشنیز را از جعفری. باید یاد بگیری دست‌هایت را ببری بالا، چشم‌هایت را ببندی و برقصی، يک نفس، بی‌وقفه… دوام آوردن کار سختی نیست.

16 Comments »

  mohi wrote @ May 2, 2008 at 8:06 am

شايد براي اينكه زندگي همينه . همين دست بردن بالا و رقصيدن همين جيغ زدن براي فوتبال همين دوست داشتن قرمز و سيز و زرد و….و ما بعضي وقتها يادمون ميره زندگي يعني همين .

  الیزه wrote @ May 2, 2008 at 9:50 am

محشششششششششر بود دختر!! فوق العاده! عاشقتم اصن خیلی خیلی زیادتا! :X

  حمیدرضا wrote @ May 2, 2008 at 10:16 am

فوتبال بهمراه سینما آخرین امید نسل ما است. کاری که دیدن یک مسابقه فوتبال برای ما می‌کند، هیچ چیز دیگری غیر از سینما نمی‌تواند انجام دهد. به همان دلیل که عاشق فوتبال شدیم که عاشق سینما بودیم.

منچستر ،چلسی. پرسپولیس ،سپاهان.
مای بلوبری نایت وونگ کاروای همان آبنبات ترش و شیرین است که می‌توانی تمام روز مزه‌مزه‌ش کنی

  ستاره wrote @ May 2, 2008 at 1:07 pm

فكر كنم تنها راهش همينه كه كفتي!

  پیام wrote @ May 2, 2008 at 2:39 pm

ولی مهم اینه که همه این چیزایی که گفتی ناخودآگاه باشه , و همینشه که خیلی سخته برای کسی که اینا جزء ناخودآگاهش نیست و میخواد یه دفعه اونها رو وارد زندگیش کنه . نمیشه . حتی اینجوری هم نمیشه

  مسعوده wrote @ May 2, 2008 at 2:42 pm

Like u’ve never done before… Don’t think twice.. It’s Preciouse time!

لی لی لی حوضک ….!

  مهتاب مفخم wrote @ May 4, 2008 at 6:54 am

عاشقتم

  مونا wrote @ May 4, 2008 at 12:56 pm

آره واقعا می شه دووم اورد!

  شهرزاد wrote @ May 6, 2008 at 10:20 am

این دومین متنی بود که این هفته خوندم و انقدر ساده ولی جذاب در مورد زندگی بود.

  doesitdiffer wrote @ May 7, 2008 at 2:02 pm

باید یاد بگیری که یه لحظه رو با نوشته ای مثل این زندگی کنی…

[...] آدم‌ها خیال می‌کنند دوام نمی‌آورند، جان سالم به در نم… [...]

  تنها ترین wrote @ May 7, 2008 at 7:33 pm

معرکه بود .. روزی که خوندمش کامنتم نمی اومد ولی امروز که سایه لینک کرده بود بخشی از پستت رو دیدم دیگه چاره ندارم باید بیام کامنت بذارم : ی
فقط یه سوال گفتی باید یاد بگیری …. ولی نگفتی چگونه؟ چگونه؟؟
موفق باشی

  نسیم wrote @ May 8, 2008 at 2:28 pm

این که عاشق این نوشته ت هستم به کنار. این کامنت رو می ذارم که ببینم شکلکم اون بغل چه ریختیه ( ایکون ِ دو نقطه دی با لپ های سرخ )

  نسیم wrote @ May 8, 2008 at 2:30 pm

خوب من عاشق ِ رنگ ِ شکلک م هستم و از همین تریبون از کامنت دونی ذی شعور ِ شما کمال تشکر را داشته و دیگه می رم پی ِ کارم :دی

  اسپاسم wrote @ May 9, 2008 at 10:02 am

این که آدم برای خودش، یه گوشه زندگیش یه دنیای اینجوری داشته باشه خیلی خوبه. به نظر پناه بردن به همین دنیای خودیه که باعث میشه آدم بتونه دووم بیاره… ضمناً : Remember, damaged people are dangerous-
.They know they can survive! :)

  brief encounter wrote @ May 9, 2008 at 11:01 pm

بايد يادبگيری گاهی وقتا سطح آی کيو تو پايين نگهداری

Your comment

HTML-Tags:
<a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>